 |
 |
 |
Op enkele flinke fietsminuten
van de Noordzee. En van Brugge. Middenin de polders.
Tussen fiere populieren, riet en ander (on)kruid, en altijd
wel wat waggelende eenden en grazende schapen in de buurt.
Daar, aan de overkant.
Jeep & Catherine timmerden, sleutelden en schilderden
hier langs de oever van het kanaal aan hun droom, in een
pand waar ze op slag weg van waren. Een huis dat ze nooit
dachten te zullen vinden. Een plek en een stek die ze
meteen wilden delen. En dan dat licht. Want dat is als
we de vrouw en heer des huizes mogen geloven, op het einde
van de dag, op zijn mooist. En heel bijzonder. We twijfelen
er niet aan. |
|
|
|
|
